Kuchnia Kanazawy – targ Omicho
Pierwsze, co zaskakuje na targu Omicho, to zapach. Po rybnych straganach zwykle spodziewasz się czegoś zupełnie innego, ale tutaj powietrze jest zdumiewająco świeże. Pachnie morzem i czystym chłodem, jakbyś stał dokładnie na wybrzeżu.
Omicho ma dziwną, ale bardzo przyjemną cechę: pojawia się tu wrażenie codziennego święta. Wokół nie dzieje się nic szczególnego, nikt niczego nie obchodzi, ale z jakiegoś powodu wydaje się, że wszystkim ludziom po prostu dobrze jest tu przebywać.
Chyba właśnie dlatego targ tak łatwo wpisuje się w każdą trasę po Kanazawie. Z czasem przestaje się go postrzegać jako punkt, do którego trzeba iść specjalnie. Droga niemal sama skręca pod te zadaszenia – najpierw po drodze gdzieś indziej, a potem jeszcze raz, już w drodze powrotnej.
Omicho od dawna jest wielką atrakcją turystyczną, ale paradoksalnie zachował przytulność żywego, domowego miejsca. I za każdym razem, wychodząc z powrotem na miejskie ulice, trochę żal, że ten chaotyczny świat został za tobą.
