Mapa

Hakodate o 8 rano

Poranne Hakodate wywołuje dziwne, niemal mistyczne odczucie. Jest tu wszystko, co powinno należeć do wielkiego miasta: szerokie aleje, tramwaje, masywne magazyny przy wodzie. Ale idę ulicą – i wokół nikogo. Miasto wygląda jak opustoszałe, i tylko rytmiczne elektroniczne „piu-piu” sygnalizatorów świetlnych podpowiada, że nie jest porzucone.

Co jakiś czas tę ciszę rozcina zgrzytliwy warkot starego tramwaju. Kiedy przejeżdża obok, wydaje się, że cofnęło cię o jakieś pięćdziesiąt lat. Z podjeżdżającego autobusu na pustym przystanku wysiada jedyny pasażer. I znowu żadnego ruchu.

Dla ciasnej, wiecznie spieszącej się Japonii ta niewypełniona przestrzeń wydaje się niemal nienaturalnie rozwarta. Między domami, nielicznymi przechodniami a samochodami pozostaje chyba zbyt wiele powietrza.

Niezwykły wygląd Hakodate ukształtowało kilka historii, które nałożyły się jedna na drugą.

Najpierw był port. W połowie XIX wieku Hakodate jako jedno z pierwszych miast w Japonii otwarto dla zagranicznych statków i handlu. Wraz z nimi do miasta przybyły konsulaty, kościoły, zachodnie domy i zupełnie inna, jak na ówczesną Japonię, skala miejska. Stąd dziwne wrażenie, jakie robią stare dzielnice u podnóża góry – jakby wyrosły gdzieś pomiędzy Japonią a europejskim miastem portowym.

Potem były pożary. Silny wiatr znad cieśniny rozdmuchiwał ogień, a po największych pożarach ulice poszerzano i prostowano, zamieniając je w pasy przeciwpożarowe. Dlatego część miasta i dziś wydaje się niezwykle przestronna.

W XX wieku ta przestrzeń okazała się bardzo przydatna. Hakodate stało się najważniejszą bramą na Hokkaido — przez port i promy kolejowe przepływali ludzie, towary i wagony z Honsiu. Miasto się rozwijało, port działał, magazyny się zapełniały, a tramwaje i ulice obsługiwały zupełnie inny strumień ludzi.

Potem ten strumień zaczął zanikać. W 1988 roku otwarto tunel Seikan, promy kolejowe zakończyły działalność, a dawna rola transportowa Hakodate stopniowo malała. Ale aleje, port, magazyny i stara infrastruktura pozostały.

Chyba właśnie dlatego Hakodate dziś tak zaskakuje i każe się zatrzymać. Zachowało przestrzeń wielkiego miasta portowego, ale żyje już w znacznie spokojniejszym rytmie.

Więcej o prywatności